Adieu Amedee!

De Amedee was in alle opzichten een uitzondering in de Leuvense horecawereld. Terwijl cafés steeds meer aandacht besteden aan styling en inrichting bleef de Amedee steeds voortbouwen op een bijzonder concept: een behoorlijk kaal café, met een toog, wat tafels en stoelen, enkele geel-groene planten, een stapel gezelschapspelen, enkel maar klassieke muziek door de boxen, een uitzonderlijke verzameling vaste stamgasten en last but not least een waard die zowat de antipool was van de gemiddelde middenstander. Nors, knorrig, onvriendelijk. Dat waren de adjectieven die vaak over hem de ronde deden na een eerste bezoek aan de Amedee.

Vooraleer Lucas met de Amedee startte studeerde hij musicologie en werkte hij een tijdlang als arbeider. Zijn vader was de burgemeester van Bonheiden bij Mechelen geweest. Daarna volgde de Amedee, gestart in 1983.  Leg het concept voor aan eender welke marketingboy en hij verklaart je gek. Maar in Leuven werkte het, bleek de Amedee op een breed publiek te kunnen rekenen en bouwde het een enorm trouw klantenbestand op. Je kan daar veel over vertellen maar vast staat dat Lucas zelf het cement vormde voor dat succes. Onnavolgbaar was hij. Een uitbrander kreeg je voor het minste: noem een grote pint geen groot pintje, vraag niet naar een Kriek Belle-Vue of durf niet mee te neuriën met een cantate van Mozart die je niet helemaal onder de knie hebt. Banbliksems van de uitbater waren jouw deel.

Het leverde Lucas wel eens vaker de reputatie van onvriendelijke cafébaas op. En het moet gezegd, hij was op dat vlak eerder atypisch. Hoe drukker de keet, hoe minder leuk hij het vond. Hapje Tapje - kassa kassa voor de Leuvense middenstand - was voor hem de hel. Eens je hem beter leerde kennen, bleek hij echter een enorm innemende man, een trouwe kameraad, een baas die veel door de vingers wilde zien, een waard die zijn klanten op handen droeg. Groot was mijn verbazing toen we Lucas - die er buiten zijn café nog altijd een beetje excentrieker uitzag - op bezoek kregen met een flinke bos bloemen in Gasthuisberg bij de geboorte van onze dochter Eva.

Lucas was een linkse rakker. Dat wisten de Leuvense studenten ook wel. Van tijd tot tijd kreeg de Amedee het bezoek van een delegatie van de extreem-rechtse NSV. Ze kwamen dan een "links kot" bekladden. Lucas bleef er altijd even kalm onder. Toen hij een keer door die gasten werd 'uitgemaakt' voor socialist, vertelde hij hen dat ze helemaal verkeerd zaten. Hij was namelijk geen socialist maar een communist. Het was een manier om die onnozelaars met een flinke dosis ironie en spot van antwoord te dienen. Als je echt met hem over politiek discussieerde merkte je al snel dat hij zichzelf als een kritische en linkse sociaal-democraat beschouwde. Hij was een uitgesproken supporter van burgemeester Tobback. Een twistpunt, moet ik toegeven...

Gezien het pand van de Amedee eigendom was van Inbev, valt het te vrezen dat er andere plannen rond gesmeed worden. Misschien wordt er wel een zoveelste hip café in onder gebracht. Weg met de schaakborden, weg met de gaten in de muur, weg met dat ongelooflijk rommelig kotje naast de toog, weg met de gratis pindanootjes. En ook weg met Lucas. Opnieuw verdwijnt op die manier een autenthieke en excentrieke Leuvense kroeg.

Ik ben in rouw. En ik deel die rouw met de vaste tooggenoten van de Amedee: Paul, Alex, Jos, Peter, Tony, Didi, An, Roeland, Stefan, Danny en zijn vriendin wiens naam ik even niet meer weet en de vele anderen met wie we daar uren, nachten en jaren gesleten hebben. Na 18 jaar trouwe dienst en levendige discussies kan ik nog steeds nauwelijks geloven dat dit hoofdstuk ten einde is. Lucas, we zullen je missen!

Lucas werd 58 jaar.

David Dessers

De foto's plukten we van de site:

http://dodenwake.blogspot.com/2009/12/lucas-van-langendonck-lucas-van-den.html