Verwaarlozing
Net als de 14de eeuwse Maagdentoren langs de Demer in Zichem, die in 2006 voor een groot deel instortte, mag niemand verbaasd opkijken dat afgelopen zaterdag in het Leuvense stadspark een stuk van de middeleeuwse stadsomwalling over een afstand van 20 meter instortte. Het is immers de logische prijs voor decennialange verwaarlozing.
Alhoewel er ook al in 1999 op deze plaats een instorting was verrast de locatie van het gebeuren. Deze was immers eerder verwacht aan het Handbooghof waar zich in 1979 al een instorting voordeed en in de loop der jaren al enkele keren bijkomende onderstuttingen diende geplaatst te worden of aan de toren in het midden van het stadspark waar een omheining al jarenlang moet beletten dat wandelaars brokstukken op hun hoofd krijgen.
Toegegeven, het stadsbestuur had voor dit voorjaar herstellingswerken besteld aan het thans ingestorte deel van de muur en stelde een jaar terug een nieuwe ontwerper aan voor de renovatie van het Handbooghof. Erfgoed Vlaanderen heeft de toren in het stadspark al jarenlang in beheer. "To little, to late".
Deze eerste stadsomwalling werd indertijd in 1151-1161 gebouwd door graaf Lambert I, was 2,7 km lang en bevatte 31 torens en 11 poorten. Leuven, dat op dat ogenblik 2.000 inwoners telde, werd van dan af beschouwd als een echte stad. Het is een schande dat Leuven zo met haar erfgoed omspringt
historisch en hysterisch
Dit voorval samen met de brutale uitvallen van burgemeester Tobback naar de archeologen die aan de slag zijn op het Foch-plein, levert toch wel een vreemd beeld op: dat van een stadsbestuur dat het historische patrimonium eerder als last dan als lust beschouwt.