Ladeuzeplein wordt het frietplein op dinsdag 29 maart
LEUVEN - "Op naar het Frietplein!" Onder deze slogan willen jongeren uit het hele land aanstaande dinsdag 29 maart de grote pleinen uit hun stad bezetten, om zo op te roepen voor meer solidariteit in België en tegen een mogelijke splitsing van het land. In Leuven worden er 2000 jongeren verwacht om vanaf 16u het Ladeuzeplein feestelijk om te dopen tot het 'Frietplein', waar voor de gelegenheid 1000 gratis pakken friet zullen worden uitgedeeld en optredens voorzien worden van Jaune Toujours, Los Callejeros en Tubelight.
De acties gaan uit van het platform 'Niet In Onze Naam Jong' dat sinds begin februari alle jongeren wil verenigen die zich verzetten tegen het aanhoudend geruzie tussen Nederlandstalige en Franstalige politici. "Vorig semester waren er in Gent en Leuven grote kussengevechten voor meer solidariteit, op 17 februari voerden we in heel het land de Frietrevolutie en nu willen we nog verder gaan", zegt Caroline Spaas van 'Niet In Onze Naam Jong - Leuven'. "Volgende dinsdag zullen er al 289 dagen verstreken zijn zonder dat onze politici erin slagen verder te kijken dan de taalgrens en samen te werken. Alweer breken we een wereldrecord, dat van 'land zonder ingezworen regering'. Wij hebben er daarentegen genoeg van dat men mensen op basis van taal probeert te verdelen. Daarom komt de jeugd op 29 maart weer in actie!" De naam 'Frietplein' is niet toevallig gekozen: "Het is een uiteraard goedbedoelde knipoog naar het Tahrirplein in Egypte, waar de mensen ook op straat kwamen om verandering te eisen", grapt Spaas.
Op de sociale netwerksite Facebook, die het startschot gaf voor de Arabische revoluties, geven ondertussen meer dan 1500 gebruikers present voor de actie in Leuven. De eisen van de actievoerders zijn duidelijk. "Eerst en vooral willen wij de versterking van de federale sociale zekerheid", zegt Spaas. "Verder zijn wij ervan overtuigd dat een federale kieskring ervoor zou kunnen zorgen dat de politici niet enkel denken aan hun eigen taalgroep maar verantwoording moeten afleggen aan iedereen. En Brussel is voor ons het bewijs dat verschillende gemeenschappen wél kunnen samenleven indien men voor elkaar openstaat." Maar er is ook meer: "Als jongeren zijn wij vooral bezorgd om het onderwijs. Daarom willen wij ook een federale herfinanciering van het onderwijs aan 7% van het BBP. Sinds de regionalisering van het onderwijs heeft men er immers stelselmatig minder middelen in geïnvesteerd en dat vinden wij niet kunnen. Daarbij is het gewoon absurd dat een Franstalige student bijna 300 euro meer inschrijvingsgeld moet betalen dan een Nederlandstalige." Ook op het huidige taalbeleid komt er kritiek: "Wij vinden dat het Nederlands en het Frans verplicht zouden moeten worden aangeleerd aan alle jongeren in heel het land. Nu is dat op vele plaatsen niet zo. Dat is vragen om moeilijkheden."
Met hun acties hopen de jongeren van 'Niet In Onze Naam Jong' een duidelijke boodschap naar de politici te sturen dat het zo niet verder kan. "Het heeft geen zin om mensen te verdelen op basis van de taal die ze spreken. Samen staan we altijd sterker, het wordt tijd dat ook onze politici dat inzien", besluit Spaas.
Naast Leuven zullen er acties plaatsvinden in Gent, Brussel, Antwerpen, Louvain-la-Neuve, Bergen, Namen en Luik.
EEN SPROOKJE FRITUUR
EEN SPROOKJE FRITUUR ZWELGIEKE< #000000">
Eens heel lang geleden in een heel ver land was er een ecologisch dubbelcafé genoemd “ Dera en Lonie”, naar de beide waardinnen van het café. De noordelijke voorkant werd geroemd om zijn goede isolatie, wegens thermisch glas-waar bovenop nog een zero verlies verwarmingsinstallatie ketel en ledlicht bij avond.
Als dan in de straatfrituur de hygiënisch bereide zigeunersteak met frietjes van de toog rolde steeg de sfeer en warmte ten top. Daar was Dera zielsgelukkig mee.
Aan de kant van Lonie , aan de zuiderkant, waren het vooral de natuurlijke geuren van in olijfolie gebakken geitekaasjes en bij warm zomerweer de heerlijke barbecue walmen die kwamen bovendrijven. Daar was het, wegens een grote veranda, in de zomer wat te warm en de winter wat kouwelijk. Maar in het tussenseizoen was het er ronduit zalig toeven. Het mooi uitzicht over de streek en het vooruitzicht op de wind- en zonne-energie maakten het voor Lonie een perfecte plaats om de stamgasten te ontvangen. Want er was wel wat over en weer geloop van de voorkant naar het zuiden en natuurlijk omgekeerd dat kun je zo bedenken.
Wat iedereen er ook wel wist was dat er ook een centrale kachel uit de vroegere tijd stond: zo’n wat ouderwetse kookeenheid. En eenmaal per jaar op het feest van “Zwelgieke” hun gemeenschappelijke troetelbeer werd er een feestmaal bereid “ Kwartels met aardappeltjes à la Dauphinoise”. De kostbare geur van dit oversmakelijk gerecht bleef er het hele jaar de neusslijmvliezen tarten.
Plots kwamen bij de twee nu nog gelukkigere waardinnen twee metsers in beeld. Nklojoen had het vooral met Dera en Nklojotwo was op Lonie verliefd. Heel leuk werd het nu pas met enkele voetbalwedstrijdjes en kindervakanties voor de klanten en hun kids. Normaal was het dat wat later geredetwist werd over de temperatuur in de lokalen en de geuren en de gemeenschappelijke kosten. Het waren natuurlijk wel heel handige jongens . Ze bouwden een muur tussen de twee stukken van het dubbelcafé. Klaar was Kees pas als ook nog een betonnen sarcofaag over de centrale keuken werd geplaatst wegens ontploffingsgevaar, te oud zie je. Zo hadden ze nu twee enkel cafés met sarcofaag. Knap gedaan toch!
En raad eens na vele jaren toen de twee cafés weg en hun geuren al lang verdampt waren bleef er de sarcofaag staan.Slimme archeologen deden er een heel verrassende vondst. Namelijk ontdekten zij er tot hun grote verwondering de sporen van moedwillig geboorde gaatjes naast de sporen van ruikende neusgaten en wel langs weerskanten van de stoere sarcofaag Het feest van Zwelgieke was langer in de neusgaten gebleven dan men dacht!