Hybride bussen

Wist u:

  • Dat de door De Lijn bestelde hybride bussen helemaal niet puur elektrisch rijden en dus altijd vervuilen?
  • Dat zij net als de normale dieselbussen voor het grootste gedeelte van hun doorgang door het stadscentrum een hardwerkende dieselmotor hebben met de daarmee gepaard gaande uitlaatgassen?
  • Dat hun 'batterijen' (zg. Ultracaps), die de remenergie kunnen opslaan, de bus slechts een zestal seconden kunnen aandrijven om acceleraties te vergemakkelijken en de vervuiling slechts op die momenten verminderen?
  • Dat deze bussen dus toch wel wat minder vervuilen dan de gemiddelde bus die De Lijn door Leuven stuurt maar niet echt veel minder dan haar beste normale dieselbussen met goede chauffeurs?
  • Dat er naast de hybride bussen nog steeds heel veel gewone dieselbussen door Leuven zullen rijden?
  • Dat ondanks de inzet van een aantal hybride bussen de luchtvervuiling in de belangrijkste busdoorgangsstraten - vooral de Bondgenotenlaan - van Leuven-centrum nog altijd ver boven de door de EU-regelgeving toegestane maximumwaarde zal liggen en voor alle aanwezigen een onaanvaardbaar gezondheidsrisico blijft vormen?
  • Dat regels en normen er zijn om gerespecteerd te worden en niet alleen door fietsers, automobilisten en bierdrinkende studenten?
  • Dat de enige methode om de drukke Leuvense busdoorgangsstraten van een enigszins aanvaardbare luchtkwaliteit te verzekeren een drastische vermindering van het aantal bussen door die straten is?

De oplossing is eenvoudig:

Alle doorgaande bussen nemen de ring. Op de Noorderring is plaats genoeg. En het gaat er snel..

De reizigers in die bussen die in het centrum moeten zijn, stappen aan het station of een andere ringhalte uit en gaan hetzij te voet, hetzij met een huurfiets, hetzij met een centrumbus het centrum in.

Er wordt dus niemand door het centrum vervoerd die dit centrum niet als opstapplaats of bestemming heeft.

Het resultaat is dat de eindeloze stroom bussen door het centrum plaats maakt voor een veel kleiner aantal goed benutte centrumbussen waarop men maximaal een vijftal minuten moet wachten.

Opmerkingen:

  • De enigen die voor deze regeling een 'prijs' betalen zijn de reizigers die het centrum in gereden wensen te worden: zij moeten aan het station (of een andere ringhalte) overstappen op een centrumbus. Dit is een kleine concessie voor het privilege, met vervuilend vervoer voor een fractie van de kostprijs een drukbevolkt stadshart binnengereden te worden. Hun bonus is een centrum dat veel veiliger, gezonder en aangenamer is.

Sommige centrumbussen kunnen niet-ver-van-het-centrum gelegen wijken en UZ Gasthuisberg bedienen, wat het aantal overstappen beperkt.

  • De centrumbussen zijn bij voorkeur hybrides. Zij komen hier tot hun recht en men zou ze voor deze inzet moeten voorbestemmen. (Als intercitybus bieden de hybride bussen nauwelijks meerwaarde op de gewone dieselbussen en ze zouden daar beter niet voor ingezet worden)

Men legt ringen aan rond agglomeraties om hen van doorgaand verkeer te ontlasten: wie er niet moet zijn neemt de ring.
De Lijn maakt schaamteloos misbruik van de uitzondering die Leuven haar op deze regel toestaat, door al haar bussen door het centrum te jagen. Dit grenst aan het misdadige.
Er moet daar toch iemand zijn, die beseft welke schade en overlast men hiermee veroorzaakt.

De doorgaande bussen verliezen veel minder tijd als ze de ring nemen. Ook verbruiken ze minder brandstof, en verslijten het drijfwerk en de remmen minder. De bestuurders ondervinden veel minder stress dan wanneer ze hun bus door het van bussen oververzadigd centrum moeten duwen.
En uiteraard krijgen de centrumbussen zelf ook een veel gemakkelijker leven.

  • Er moet eens nagedacht worden over de vraag of de schooljeugd die op minder dan 5 km van het centrum woont, zo noodzakelijk zonder overstap van huisdeur tot schoolpoort gereden moet worden.
    Met minder bussen in de busdoorgangsstraten kan men daar wellicht weer fietsen zonder zijn leven te riskeren. Want men krijgt daar als fietser stank - en levensgevaar! - als dank voor zijn inspanningen.

N.B.:  Misdadig gedrag.

Marktrock 2009.      Met mijn vriendin fiets ik op de slotdag 15 augustus rond 22.30 u door de Bondgenotenlaan het centrum in.      We worden ingehaald door een bus van De Lijn, die ons naar aloud gebruik de kant in begint te drukken. Ik bonk hard op de voorste passagiersdeur.     De chauffeur gunt ons geen blik.     We moeten alledrie stoppen voor een zebrapad.     We vertrekken.     Even later herhaalt mijnheer de chauffeur zijn escapade en deze keer doet hij het grondiger: we moeten de stoep op vluchten.

Op het Fochplein stopt hij.     Ik klop stevig op zijn zijruit.     Geen reactie.     Ik parkeer mijn fiets voor de bus en schrijf op: plaatnr. 070-AML.     Een man schiet op ons toe en vraagt - en krijgt - van mij uitleg.     Vervolgens geeft hij ons het klachtennummer van De Lijn.

Hij blijkt een van de 4 coördinatoren die de bussenstroom in goede banen moeten leiden, want De Lijn had het nodig gevonden tijdens Marktrock een estafettedienst in te leggen om hordes jongeren de ocharme 900 meter van het station naar het muziekgebeuren te helpen overbruggen. Gratis.

Bij De Lijn lijkt men werkelijk te denken dat er zonder haar geen leven meer mogelijk is én dat alles waarvan zij hinder ondervindt, uit de weg geruimd moet worden.

Ondertussen waren, op dat eigenste moment, zelfs bejaarden de 100 km van de Bornemse dodenmars aan het stappen...

Deze brief werd op 8 februari 2010 verzonden aan burgemeester, schepenen en gemeenteraadsleden van Leuven.